Lech Lechowicz
Historia fotografii. Cz. 1 1839-1939
Publikacja stanowi pierwszą część powszechnej historii fotografii, obejmującą okres między rokiem 1839 a 1939. Zawiera ona historyczny opis ewolucji fotografii jako elementu kultury wizualnej, skupiający się głównie na przedstawieniu artystycznej ewolucji fotografii uwzględniającej wzajemne relacje fotografii i sztuk pięknych, ich wpływu na fotografię oraz wpływu fotografii na sztuki piękne. Przedstawienie artystycznej ewolucji fotografii dotyczy nie tylko rekonstrukcji przemian formy i treści. Uzupełnia ją prezentacja ewolucji refleksji teoretycznej towarzyszącej tym przemianom reprezentowana wieloma cytatami z tekstów źródłowy, w większości przypadków nie publikowanych w języku polskim. Historyczny opis ukazując miejsce i znaczenie fotografii w kulturze artystycznej omawianego okresu odnosi się także do jej szerokokulturowego obiegu wynikające z innych niż tylko artystyczne funkcji: fotografii jako dokumentu, jako narzędzia nauki i edukacji czy jako obrazu funkcjonującego w obiegu prywatnym. Tekst ilustrowany jest kilkuset reprodukcjami, które pozwalają pełniej przedstawić czytelnikowi ewolucję obrazowania samej fotografii w różnych obszarach jej zastosowań oraz jej wpływ na obrazowanie w ogóle, a także na przemiany w świadomości wizualnej homo photographicusa, czyli człowieka epoki fotograficznej.
Książka liczy 394 strony (format 23,5 x 28,5 cm), 478 ilustracji i 675 odsyłaczy i przypisów oraz prawie 600 pozycji bibliograficznych, a także indeks osób liczący ponad pięćset nazwisk. Opublikowało ją Wydawnictwo Biblioteki i Ośrodka Informacji Filmowej Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. L. Schillera w Łodzi jako pracę naukową finansowaną ze środków na naukę w latach 2009–2012 jako projekt badawczy. Książka zdobyła Nagrodę Dziennikarzy w Konkursie na Najlepszy Podręcznik Akademicki w 2013 roku.
